Bugün mesela arka planımda Norah Jones çaldı tüm gün, üzülmüş olmalıyım. Bugün iki paket gitti, üzülmüş olmalıyım. Bugün çocuk kitaplarına, posterlere baktım uzun uzun.Çünkü ben üzülünce böyle şeyler yaparım. Yaş akıtmam pek üzülünce.Posterlere bakarım uzunca sonra çocuk kitaplarına. En sevdiklerim kanadı olan kitaplardır ama. Bir tane aldım hatta Uçan Balık diye. İçeriği pek önemli değildi, bana lazım olan başlıktı.Geçenlerde müzik setim bozulmuştu, kasetlerimi teker teker parçalamıştı. Onlara mı üzülmüştüm? 'Neden bugün?' dedim, bugün boştum. Bugün bomboştum. Yapacak tek bir işim bile yoktu sanırım.Çok deli içesim vardı, gideyim artık ne içiyorsam anlatsın bana derdimi dedim. Gitmedim. Posterlere bakıp çocuk kitapları aldım. Yere düşen kibritleri topladım, bir balicinin karşıdan karşıya geçmesine yardım ettim. İçimdeki sıkıntıyı biliyor, öyle iyi tanıyordum ki ondan öyle sıkılmıştım ki onunla konuşmak istemedim.
Bundan kaç yıl önce olduğunu hatırlamıyorum. 'Bir şeyler yazdım, oku onları' dedi. Blogu açtım başladım okumaya. Şimdi imla hatalarından başka bir özelliği olmayan bir metin o gün bana bugünün tersini yaşatmıştı. Şimdi üstüne eklenen tonlarca yazının üstüne çocuk kitaplarının başlıklarında geziniyorum. Gözüm arada bi' arka planına takılıyor, gülümseyip geçiyorum. Posterlere bakıyorum, ona aldıklarıma gelince bekliyorum. Sonra geçiyor, geçiyorum posteri. Ufak bir sızlama falan olmuyor. Hissetmiyorum hiçbir şeyi. Kusarsam dünyayı kusacağımı da biliyorum.Bir çocuğu bu kadar takmamalıydım diyorum sürekli. Gerçek bir çocuk. Oturup her şeyi öğretmen gereken bir çocuk. Bugün hava kararana kadar bunu düşünürken. ışıkların yanmasıyla başladı her şey. Ona sarıldığım gibi sarılmak isterdim birine sonra iki satır daha döküldü Yalnız Bir Opera'dan. Sonra şiir baştan sona tekrarlandı çocuk kitaplarımın yanında, biten iki paketin hediyesi oldu.
Bundan kaç yıl önce olduğunu hatırlamıyorum. 'Bir şeyler yazdım, oku onları' dedi. Blogu açtım başladım okumaya. Şimdi imla hatalarından başka bir özelliği olmayan bir metin o gün bana bugünün tersini yaşatmıştı. Şimdi üstüne eklenen tonlarca yazının üstüne çocuk kitaplarının başlıklarında geziniyorum. Gözüm arada bi' arka planına takılıyor, gülümseyip geçiyorum. Posterlere bakıyorum, ona aldıklarıma gelince bekliyorum. Sonra geçiyor, geçiyorum posteri. Ufak bir sızlama falan olmuyor. Hissetmiyorum hiçbir şeyi. Kusarsam dünyayı kusacağımı da biliyorum.Bir çocuğu bu kadar takmamalıydım diyorum sürekli. Gerçek bir çocuk. Oturup her şeyi öğretmen gereken bir çocuk. Bugün hava kararana kadar bunu düşünürken. ışıkların yanmasıyla başladı her şey. Ona sarıldığım gibi sarılmak isterdim birine sonra iki satır daha döküldü Yalnız Bir Opera'dan. Sonra şiir baştan sona tekrarlandı çocuk kitaplarımın yanında, biten iki paketin hediyesi oldu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder